1 tydzień temu
Rok 2025 zapisze się w historii budownictwa jako moment, w którym technologia addytywna ostatecznie wyszła z fazy eksperymentalnych prototypów i wkroczyła na place budowy jako pełnoprawna metoda konstrukcyjna. Obserwowaliśmy, jak zautomatyzowane systemy portalowe i roboty wylewały kolejne warstwy betonu, tworząc struktury o skomplikowaniu i skali dotąd nieosiągalnej. W redakcji 3d.edu.pl wybraliśmy pięć projektów, które w mijającym roku zdefiniowały kierunek rozwoju architektury drukowanej w 3D.
Przełamywanie barier wysokości i urbanistyki
W 2025 roku architekci i inżynierowie udowodnili, iż druk 3D nie jest technologią zarezerwowaną wyłącznie dla parterowych budynków na otwartych przestrzeniach.
Tor Alva – 30-metrowy kolos
Najbardziej spektakularnym dowodem na to jest wieża Tor Alva. Wznosząca się na wysokość 30 metrów konstrukcja stała się w 2025 roku najwyższym budynkiem wydrukowanym w 3D na świecie. Projekt ten był olbrzymim wyzwaniem inżynieryjnym, wymagającym precyzyjnego sterowania dyszą na dużych wysokościach oraz opracowania specjalnej mieszanki betonu, która gwałtownie wiąże, zapewniając stabilność dolnych warstw pod ogromnym naciskiem kolejnych partii materiału. Tor Alva to demonstracja siły i dojrzałości wielkogabarytowego druku 3D.
Fot: www.tor-alva.chQR3D w Singapurze – druk wertykalny w gęstej zabudowie
Z kolei Singapur, zmagający się z brakiem przestrzeni, powitał QR3D – swój pierwszy wielokondygnacyjny dom wydrukowany w 3D. To najważniejszy krok dla adaptacji technologii addytywnej w mocno zurbanizowanych środowiskach azjatyckich metropolii. Projekt udowadnia, iż systemy drukujące mogą bezpiecznie i efektywnie operować wertykalnie, tworząc pełnoprawne przestrzenie mieszkalne tam, gdzie tradycyjny plac budowy byłby trudny do zorganizowania.
Nowe materiały i funkcjonalność publiczna
Beton pozostaje królem budowlanego druku 3D, ale rok 2025 przyniósł też fascynujące eksperymenty z innymi materiałami i zastosowaniami w przestrzeni publicznej.
Ceramiczne wejście do hotelu w Dubaju
Dubaj, znany z zamiłowania do luksusu i innowacji, zaprezentował spektakularne wejście hotelowe wykonane w technologii druku 3D z ceramiki. Odejście od surowego betonu na rzecz szlachetniejszego materiału pozwoliło na uzyskanie niezwykle skomplikowanych, ażurowych geometrii i detali, niemożliwych do osiągnięcia tradycyjnymi metodami odlewniczymi. To dowód na to, iż mikrofabrykacja addytywna wkracza w segment „high-end” architektury, oferując unikalną estetykę.
Strefy wypoczynku na Expo 2025 w Osace
Podczas światowej wystawy Expo 2025 w Osace, druk 3D posłużył do stworzenia futurystycznych stref wypoczynku. Zastosowanie technologii przyrostowej pozwoliło na zaprojektowanie ergonomicznych, organicznych form małej architektury, które były jednocześnie niezwykle wytrzymałe na intensywny ruch turystyczny. To doskonały przykład wykorzystania swobody projektowania, jaką daje druk 3D, w służbie użyteczności publicznej.
Europejski standard mieszkaniowy
Na Starym Kontynencie technologia ta służy przede wszystkim rozwiązywaniu realnych problemów mieszkaniowych, stawiając na szybkość i powtarzalność.
Leśny Szlak w Holstebro
Duńskie osiedle w Holstebro, znane jako „Leśny Szlak”, to projekt, który w 2025 roku udowodnił komercyjną dojrzałość technologii w Europie. Nie jest to pojedynczy dom demonstracyjny, ale całe osiedle funkcjonalnych budynków mieszkalnych. Jak wspominaliśmy wcześniej na łamach naszego portalu, europejski rynek mieszkaniowy został podbity przez druk 3D właśnie dzięki takim inicjatywom, które łączą szybkość wznoszenia ścian nośnych z efektywnością kosztową i zrównoważonym podejściem do zużycia materiałów.
Polski akcent: Meandry
Na koniec warto wspomnieć o rodzimym podwórku. Choć w Polsce nie drukujemy jeszcze 30-metrowych wież, rok 2025 przyniósł interesujące wdrożenia, takie jak „Meandry” na Politechnice Poznańskiej. Ten projekt małej architektury, łączący betonowy druk 3D z naturalną zielenią, pokazuje, iż polskie ośrodki akademickie trzymają rękę na pulsie, rozwijając technologię w kierunku harmonii z naturą. Więcej o tym projekcie pisaliśmy w artykule. Gdy technologia łączy się z naturą.
