Polska chce kupić broń, która pozwoliłaby precyzyjnie uderzać w strategiczne cele przeciwnika ponad tysiąc kilometrów od naszych granic. Chodzi o amerykańskie pociski manewrujące Tomahawk, jedną z najbardziej rozpoznawalnych i sprawdzonych konstrukcji tego rodzaju na świecie.
Informacja o negocjacjach dotyczących pozyskania pocisków Tomahawk pojawiła się po wizycie polskiej delegacji w Stanach Zjednoczonych. Władysław Kosiniak-Kamysz, wicepremier i szef Ministerstwa Obrony Narodowej, poinformował o postępach rozmów podczas spotkania w 1. Bazie Lotnictwa Transportowego w Warszawie.
Z powrotem w Warszawie, z poważnej misji w Waszyngtonie, z wielkimi efektami. Jest zielone światło ze strony Pentagonu dla stałej obecności, dla bazy wojsk amerykańskich w Polsce, idą bardzo dobrze rozmowy na temat Tomahawków, podpisana umowa na temat współpracy przemysłów zbrojeniowych. To efekty naszej wizyty w Waszyngtonie – poinformował Władysław Kosiniak-Kamysz.
Nieco więcej na temat możliwego harmonogramu zdradził wiceminister obrony narodowej Paweł Bejda. W rozmowie z TVP Info ocenił, iż początek 2027 r. może przynieść rozstrzygnięcie po stronie amerykańskiej.
Myślę, iż początek przyszłego roku to czas, kiedy Kongres może podjąć decyzję – zapowiedział wiceminister.
Bejda podkreślił również, iż Polska jest gotowa na zakup tego rodzaju uzbrojenia. Pociski dalekiego zasięgu mają przede wszystkim zwiększyć zdolności odstraszania.
Więcej na Spider’s Web:
Ten pocisk leci tuż nad ziemią
BGM-109 Tomahawk to amerykański pocisk manewrujący produkowany przez firmę Raytheon, należącą do koncernu zbrojeniowego RTX. Nie jest to nowa konstrukcja. Jej historia sięga zimnej wojny, ale kolejne modernizacje sprawiły, iż pocisk pozostaje jednym z najważniejszych elementów amerykańskiego arsenału konwencjonalnego.
Współczesne wersje Block IV i Block V dysponują zasięgiem wynoszącym około 1600 km.
BGM-109 Tomahawk Pocisk porusza się z prędkością poddźwiękową, czyli wolniej niż prędkość dźwięku, ale jego największym atutem jest sposób pokonywania trasy. Leci na bardzo małej wysokości, wykorzystując ukształtowanie terenu do ukrycia się przed radarami. Wzgórza, doliny, nierówności terenu i inne przeszkody ograniczają możliwość wykrycia pocisków Tomahawk przez systemy obserwacji.
Jedną z największych zalet Tomahawka jest zaawansowany system nawigacji TERCOM – Terrain Contour Matching (Dopasowanie Konturu Terenu). Pocisk korzysta z danych nawigacyjnych, systemów satelitarnych i informacji o ukształtowaniu terenu, aby precyzyjnie realizować zaplanowaną trasę.
Cyfrowa reprezentacja terenu jest mapowana na podstawie cyfrowych danych wysokościowych lub obrazów stereoskopowych. Podczas lotu pocisk porównuje zapisane dane mapy z danymi z radarowego wysokościomierza zebranymi podczas przelotu nad mapą.
Uderzyć mocno i precyzyjnie
BGM-109 Tomahawk ma około 6,25 m długości wraz z rakietowym silnikiem startowym, 52 cm średnicy kadłuba i rozpiętość rozkładanych skrzydeł wynoszącą około 2,7 m. Jego masa wynosi 1587 kg wraz z dodatkowym silnikiem startowym (boosterem), natomiast sam pocisk waży 1315 kg.
Napęd podczas lotu zapewnia silnik turboodrzutowy Williams International F415, a booster na paliwo stałe odpowiada za rozpędzenie pocisku bezpośrednio po wystrzeleniu. Tomahawk osiąga wysoką prędkość poddźwiękową, około 880–920 km/h.
W konwencjonalnej wersji do atakowania celów lądowych Tomahawk wykorzystuje głowicę bojową WDU-36/B o masie około 310 kg. Zawiera ona około 120 kg materiału wybuchowego PBXN-107 i jest przeznaczona do niszczenia ważnych obiektów wojskowych, takich jak stanowiska dowodzenia, magazyny amunicji czy infrastruktura wojskowa. Wersja Block IV Block V posiada nowy system głowic bojowych JMEWS.
Pocisk Tomahawk może być odpalany z okrętów podwodnych, okrętów nawodnych oraz z ziemi.
