Test Intel Core Ultra 5 250K Plus. To najlepszy z najtańszych procesorów do gier

Do sklepów trafiły właśnie nowe procesory Intel Arrow Lake Refresh. Do wyboru są dwa modele, a my dzisiaj bierzemy na tapet tańszy z nich. Sprawdzimy co się faktycznie zmieniło oraz jak wygląda wydajność w grach i programach w zestawieniu z AMD.

W tym tygodniu Amerykanie wypuścili do sprzedaży wreszcie długo wyczekiwaną rodzinę Intel Core Ultra 200S Plus, która ma być odświeżeniem oferty dla komputerów stacjonarnych. Jest dość skromnie, bo mowa tylko o układach Core Ultra 7 270K Plus i Core Ultra 5 250K Plus. Co więcej, w środku dużo się nie zmieniło. Kolejny raz dostajemy dobrze znane nam połączenie architektur i litografii, a całość kompatybilna jest z gniazdem LGA 1851.

Budowa wewnętrzna

Główna część obliczeniowa (CPU) wykonana została w procesie produkcji klasy 3 nm, czyli TSMC N3B. Zintegrowany układ graficzny (iGPU) to litografia 5 nm (TSMC N5P), a sekcja SoC oraz I/O wytworzone zostały przy pomocy TSMC N6 (6 nm). Całość połączono dzięki technologii Foveros 3D na podstawie wyprodukowanej w fabrykach Intela.

Duże, wysokowydajne rdzenie typu P to architektura Intel Lion Cove, a małe, energooszczędne rdzenie typu E to Intel Skymont. Zintegrowany układ graficzny to Intel ARC Alchemist w najbardziej podstawowej formie, a NPU do pracy ze sztuczną inteligencją to dość leciwie już rozwiązanie 3. generacji, które debiutowało pod koniec 2023 roku wraz z serią Meteor Lake.

Gdzie więc nowości? Po pierwsze dostajemy więcej rdzeni, a tym samym większą pamięć podręczną. Dokładna specyfikacja dostępna jest w tabeli poniżej, ale Core Ultra 7 270K Plus to układ 24-rdzeniowy i 24-wątkowy, a Core Ultra 5 250K Plus to propozycja 18-rdzeniowa i 18-wątkowa. Oprócz tego zwiększono zegary die-to-die, odpowiadające za komunikację wewnętrzna i opóźnienia oraz podbito taktowania NGU. Różnice są spore, bo to +900 i +300 MHz. Co ciekawe, TDP pozostało bez zmian. Wisienką na torcie jest lepszy kontroler pamięci.

Oprogramowanie

Intel dorzuca także duże zmiany po stronie oprogramowania. Najważniejszą nowością jest Intel Platform Performance Package, czyli regularnie wydawany pakiet aktualizacji przypominający comiesięczne sterowniki do kart graficznych. W jego skład wejdą nowe sterowniki chipsetu, znane już nam profile APO oraz świeża funkcja IBOT.

To właśnie Intel Binary Optimization Technology zapowiada się najciekawiej, bo ma poprawiać wydajność w grach. W praktyce technologia modyfikuje w locie sposób wykonywania kodu aplikacji, tak aby lepiej pasował do architektury procesorów Intela i skuteczniej wykorzystywał zasoby. Efektem ma być wyższe IPC i więcej FPS po stronie CPU. Rozwiązanie działa jednak tylko dla konkretnych tytułów, dla których Intel stworzył profile. Co ważne, zachowano zgodność z zabezpieczeniami pokroju anti-cheatów i DRM.

Intel podkreśla, iż nie edytuje plików gry na dysku ani nie sięga do kodu źródłowego. Całość odbywa się bez podnoszenia uprawnień i bezpośredniego dostępu do sprzętu. Użytkownik dostaje specjalne narzędzie, w którym może manualnie włączać lub wyłączać optymalizacje dla konkretnych gier. Funkcja jest więc całkowicie opcjonalna i domyślnie pozostaje wyłączona, choćby jeżeli dana gra ma już przygotowany profil. Plusem jest fakt, iż IBOT działa na poziomie Ring 3, a nie w kernelu. Minusem, iż całość jest ograniczona do systemu Windows 11.

Platforma testowa

Testy przeprowadzaliśmy na aktualnym systemie Windows 11. Wydajność sprawdzana była przy użyciu popularnych programów jak AIDA64 Extreme, 7-zip czy 3DMark. Oprócz tego nie zabrakło gier pokroju rodzimego Cyberpunk 2077. Każdy pomiar wykonywano kilka razy, a następnie wyciągana była średnia. Wszystko w celu wyeliminowania ewentualnych anomalii. Platforma testowa wyglądała następująco:

Należy się tutaj słowo uwagi w przypadku zastosowanych modułów RAM – teoretycznie Arrow Lake Refresh bez problemu obsługują 7200 MT/s. Ale po pierwsze takie modele są w tej chwili bardzo drogie, a po drugie starsze układy (tj. Ryzen 9000 i „zwykłe” Arrow Lake) są oficjalnie ograniczone tylko do 5600 i 6400 MT/s. Postawiliśmy więc na złoty środek dla wszystkich CPU, czyli przystępniejsze cenowo 6000 MT/s z niskimi opóźnieniami.

Testy w grach i programach

Cinebench to jeden z najpopularniejszych benchmarków na rynku, który używany jest zarówno przez zwykłych konsumentów, jak i testerów sprzętu oraz recenzentów. Program symuluje rzeczywiste zadanie – renderowanie złożonej sceny 3D. Ceniony jest on za prostą obsługę i powtarzalne wyniki, bez faworyzowania żadnego producenta. Cinebench 2024 korzysta z silnika Redshift i chociaż na rynku jest już Cinebench 2026, to wciąż nie zyskał on takiej popularności. Dlatego wybraliśmy coś, co łatwiej będzie Wam przyrównać do swojego CPU

W przypadku testu wydajności jednowątkowej widzimy, iż w obecnych czasach AMD oraz Intel idą ramię w ramię. Tutaj różnice będą sprowadzały się głównie do taktowania czy zastosowanych pamięci RAM – my co prawda wszędzie daliśmy 6000 MT/s, ale trzeba pamiętać, iż Intel Core Ultra 200S Plus obsługują 7200 MT/s, co dla AMD Ryzen 9000 będzie w wielu przypadkach nieosiągalne. Test wydajności wielowątkowej pokazuje wyraźne różnice, ale nie powinno to nikogo dziwić – Czerwoni wciąż dają mniej rdzeni niż Niebiescy.

Zarówno Y-Cruncher liczący liczbę Pi (tutaj do 2,5 miliarda miejsc po przecinku, na wszystkich rdzeniach), jak i 3DMark w profilu pod CPU pokazują wyraźną przewagę Intel Core Ultra 5 250K Plus. Nie tylko w porównaniu do „zwykłej” rodziny Arrow Lake, ale i AMD Ryzen 9000. Trzeba jednak pamiętać, iż mówimy tutaj o scenariuszach typowo procesorowych. W grach nie będzie tak dużej przewagi, co zresztą widać po wykresach poniżej:

W Cyberpunk 2077 od rodzimego CD Projekt RED nowy Core Ultra 5 jest o 10% szybszy od swojego poprzednika. To sporo, ale różnice względem AMD Ryzen 7 9700X są na granicy błędu pomiarowego. W tej grze zdecydowanie częściej liczy się karta graficzna. W przypadku Baldur’s Gate 3 wszystko zależeć będzie od konkretnego miejsca, tutaj CPU najbardziej przydaje się w mieście czy podczas dużych walk (chociaż tutaj to bardziej odczujemy w prędkości tur AI, niż FPS). Największą przewagę procesor będzie dawał w strategiach, takich jak seria Totalwar. Tutaj Core Ultra 5 250K Plus jest choćby o 19% wydajniejszy.

Na koniec prezentuje wyniki dla zadań związanych ze sztuczną inteligencją w benchmarku Geekbench AI. To jednak bardziej ciekawostka – NPU w Arrow Lake Refresh pozostało bez zmian, i jest dość słabe. 13 TOPS to zbyt mało choćby dla Copilota, nie mówiąc o lokalnych LLM. Zdecydowanie lepiej pracować z AI z pomocą GPU. Testy w tym przypadku wykonane zostały na pamięciach RAM 7200 MT/s, brak tutaj AMD bo Czerwoni nie oferują NPU.

Temperatury i pobór mocy

Pomiary poboru mocy i temperatur wykonane zostały programowo, z wykorzystaniem aplikacji AIDA 64 Extreme. Mówimy tutaj o maksymalnych wartościach, które utrzymywały się dłużej niż 1-2 sekundowy skok. Limity mocy dla procesorów ustalone przez producentów nie były zdjęte. Warto pamiętać, iż sporo będzie zależeć od Waszego chłodzenia – my korzystamy z jednego z najlepszych AiO na rynku, czyli Arctic Liquid Freezer III Pro 360 A-RGB.

Intel zarówno pobiera więcej mocy, jak i jest cieplejszy niż AMD. Obie wartości są jednak jak najbardziej w granicach normy. Trzeba też podkreślić, iż mówimy tutaj o sytuacjach obciążających CPU w 100%, takich jak benchmarki, rendering 3D itd. W przypadku surfowania po sieci, oglądania filmów i seriali czy choćby grania w gry będą to niższe wartości.

Podsumowanie

Procesory Intel Arrow Lake Refresh pozytywnie zaskakują. Tym razem nie jest to typowy skok na kasę, gdzie drugi raz dostajemy to samo, ale z o 100-200 MHz wyższymi taktowaniami. Testowany Core Ultra 5 250K Plus jest od 10 do 30% wydajniejszy niż Core Ultra 5 245K. Co więcej wyprzedza on również serię AMD Ryzen 9000, chociaż już nie tak spektakularnie.

Największą zmianą jest oczywiście zwiększenie liczby rdzeni i wątków z 14/14 na 18/18. Głupotą byłoby jednak zignorowanie zmian takich jak podkręcenie D2D to 3,0 GHz czy obsługa szybszych modułów RAM – 7200 zamiast 6400 MT/s. Niestety, ma to też swoje słabe strony – potencjał OC jest mizerny, chociaż to mogła być kwestia naszego sampla testowego. W naszym przypadku udało się wycisnąć +3% wydajności w grach.

W przypadku oprogramowania Intel Binary Optimization Technology (iBOT) mam mieszane uczucia – w tej chwili wydaje mi się, iż Niebiescy próbują z tego zrobić większy gamechanger niż jest w rzeczywistości. Pula dostępnych tytułów jest niewielka, każda zmiana wymaga restartu PC, a korzyści są skrajnie różne. Tam gdzie przydałoby się to najbardziej jak Cyberpunk 2077 mówimy o ~1% więcej FPS, Hogwart’s Legacy podbija to do 5%. Największe zyski zaś są w grach, które działają choćby na ziemniaku, jak np. Shadow of the Tomb Raider z 2015 roku.

Intel Core Ultra 200S Plus ma jednak jeszcze jednego asa w rękawie – ceny. Amerykanie tym razem wycenili je bardzo agresywnie, bo Core Ultra 5 250K Plus wyceniono na 199 USD, a Core Ultra 7 270K Plus na 299 USD. W Polsce oznacza to kolejno 999 i 1399 PLN, a dostępny pozostało Core Ultra 5 250KF Plus bez iGPU za 949 PLN. W tej cenie trudno o konkurencję, bo chociaż AMD ma wydajniejszą serię Ryzen 9000X3D, to będzie ona 2-3 droższa. Niestety, to też ostatnie podrygi LGA 1851, bo Nova Lake ma już korzystać z gniazda LGA 1954.