Taurydy 2026 za chwilę. Wielki spektakl nad Polską, mamy kalendarz

Taurydy już dosłownie za chwilę zapewnią nam na listopadowym niebie prawdziwy spektakl. A za kolejnych kilka dni zobaczymy biskie spotkanie Jowisza i Marsa. Szykujcie ciepłe ubranie i trzymajcie kciuki za bezchmurne niebo.

Taurydy, to niezwykły rój meteorów, aktywny od 20 października do 10 grudnia. Jego szczyt przypada w nocy ze środy (11 listopada) na czwartek (12 listopada).

Taurydy odpowiadają za jedno z najbardziej spektakularnych zdarzeń nad Polską jeżeli chodzi o meteory. W 1995 r. zarejestrowano nad Polską bolid Taurydów o magnitudo -17, którego masę szacowano na 900 kg, a średnicę na około metr.

Jasność rzędu -17 mag oznacza obiekt niesamowicie jasny, rzucający wyraźne cienie na Ziemi, chwilowo oświetlający całą okolicę jak w dzień i odczuwalny jako nagły, oślepiający błysk. Księżyc w pełni to -12,7 mag. Oznacza to, iż meteor z roju Taurydów był 50–55 razy jaśniejszy niż Księżyc.

Czy tym razem uda się zaobserwować taj niezwykły pokaz? Tego jeszcze nie wiemy, ale warto spojrzeć w niebo.

Więcej na Spider’s Web:

Taurydy 2026. Kiedy przypada szczyt?

Maksimum aktywności Taurydów Północnych przypada w tym tygodniu, w nocy z 11 na 12 listopada oraz w kolejnych godzinach. Najlepszą porą na obserwacje będzie okolica północy, choć pojedyncze meteory można dostrzec również wcześniej i później. Rój jest aktywny przez większą część nocy, dlatego nie trzeba ograniczać się do kilkunastu minut obserwacji.

Tegoroczne warunki mogą być sprzyjające także ze względu na niewielkie oświetlenie tarczy Księżyca. Im mniej naturalnego światła dociera z naszego satelity, tym łatwiej dostrzec słabsze meteory. Największe znaczenie będzie jednak miała pogoda. choćby najbardziej aktywny rój nie pomoże, jeżeli niebo zasłonią chmury.

Podwyższona aktywność może utrzymywać się przez kilka dni. o ile więc 11 lub 12 listopada pogoda nie dopisze, warto spróbować ponownie w kolejnych nocach.

W Polsce najlepiej wybrać miejsce oddalone od dużych miast, ulicznych latarni i oświetlonych budynków. Zanieczyszczenie światłem sprawia, iż na niebie znika wiele słabszych obiektów, a tym samym maleje szansa na dostrzeżenie meteorów. Warto dać oczom około 20–30 minut na przyzwyczajenie się do ciemności.

W łowach na nocnym niebie warto wesprzeć się aplikacją Stellarium. Sam jej używam, bo jest niezwykle pomocna i potrafi zamienić patrzenie w nocne niebo w doskonałą zabawę. I nie trzeba być przy tym specjalistą od astronomii. Wystarczy odrobina ciekawości i telefon.

Łowy na meteory można zacząć dość wcześnie. 11 listopada 2026 r. Słońce zajdzie w Warszawie o godz. 15:49, w Krakowie o godz. 16:01, we Wrocławiu o godz. 16:09, w Łodzi o godz. 15:57, w Poznaniu o godz. 16:05, w Gdańsku o godz. 15:51, a w Szczecinie o godz. 16:11, Lublinie o godz. 15:46, a w Białymstoku o godz. 15:38.

Taurydy potrafią zamienić zwykłą noc w spektakularne widowisko

Taurydy Północne nie należą do najbardziej obfitych rojów meteorów. Międzynarodowa Organizacja Meteorowa (IMO) szacuje ich aktywność na około 5 meteorów na godzinę w optymalnych warunkach.

Jest jednak powód, dla którego astronomowie i miłośnicy obserwacji nieba co roku czekają na listopadowe maksimum tego roju. Taurydy słyną z jasnych bolidów, czyli meteorów, które wyróżniają się wyjątkowo intensywnym blaskiem.

Niektóre z nich mogą na krótką chwilę osiągnąć jasność porównywalną z Księżycem w pełni. Zdarza się również, iż za takim obiektem pozostaje widoczny przez chwilę ślad przypominający dymną smugę. Niektóre są jednak dużo jaśniejsze.

Skąd bierze się tak duża jasność? Większość meteorów powstaje w wyniku spalania w atmosferze drobnych ziaren materii kosmicznej. W przypadku Taurydów częściej mamy do czynienia z nieco większymi fragmentami materii, które potrafią przetrwać dłużej podczas przechodzenia przez atmosferę.

Wytwarzają wówczas bardzo intensywne światło. o ile obiekt jest odpowiednio duży i jasny, astronomowie określają go mianem bolidu.

Co ciekawe, Taurydy poruszają się stosunkowo wolno jak na meteory. Ich prędkość wejścia w atmosferę wynosi około 29 km/s, czyli blisko 104 tys. km/h.

Skąd wzięły się Taurydy?

Taurydy wydają się wybiegać z obszaru gwiazdozbioru Byka, czyli po łacinie Taurus. Ten pozorny punkt na niebie astronomowie nazywają radiantem.

Historia Taurydów jest związana z kometą 2P/Encke. To stosunkowo niewielka kometa, której okres obiegu wokół Słońca wynosi około 3,3 roku. Podczas kolejnych przelotów w pobliżu naszej gwiazdy uwalnia pył i inne drobiny, tworząc rozległy strumień materii.

Z czasem część tego materiału rozprasza się w przestrzeni, a Ziemia regularnie przecina jego fragmenty.

Warto przy tym wiedzieć, iż Taurydy nie są jednym, jednolitym rojem. Astronomowie rozróżniają jego dwie części, Taurydy Południowe i Taurydy Północne.

Pierwsze są bezpośrednio związane z kometą Enckego, natomiast w przypadku drugich ważnym kandydatem na ciało macierzyste jest planetoida 2004 TG10. Niewykluczone, iż oba obiekty mają wspólne pochodzenie i są pozostałościami znacznie większego ciała, które rozpadło się 10 tys. lat temu.

Główna ilustracja wygenerowana przez AI.