Nieracjonalni

1 godzina temu

To nie będzie lekki tekst, ale po prostu wierzę, iż warto ten temat poruszyć także na łamach iMagazine. Od razu zaznaczam, iż absolutnie nie chodzi tutaj o zaglądanie komuś do portfela – nic bardziej mylnego. Chodzi raczej o świadomość tego, iż przez cały czas (a może zwłaszcza dziś!) warto pamiętać o tym, iż internet nie zapomina.


Ten artykuł pochodzi z archiwalnego iMagazine 09/2026


Nigdy nie kupię!

Zacznę od pierwszej fazy zjawiska, dla którego nie znalazłem jednego, trafnego określenia. Sam przynależę do jeg reprezentantów, choć decyzję, o której zaraz napiszę, podejmowałem w czasach, w których to, co wystarczające, nie było modną narracją technologicznych kanałów – a stało się nią. Nie zliczę, ilu twórców (polskich i zagranicznych) w ciągu ostatniego roku wypuściło materiał, który w swoich założeniach wydaje się, iż miał jeden cel – pokazać dojrzałość. Zastanówcie się, ile razy widzieliście tytuł w stylu „Podstawowa wersja wystarczy”, hm? Już zatem rozumiecie, co mam na myśli.

Kiedy sam decydowałem się na przejście na podstawowe, systemowe i darmowe aplikacje od Apple czy bazowego iPhone’a 17, był to wynik procesu, który trwał u mnie kilka lat, choć rzecz jasna decyzja ta mogła zostać odebrana na równi z tytułami innych, o których wspominam. Kompletnie nie mam do nikogo o to żalu, bo też prywatnie nigdy nie podejmowałem tamtych decyzji w oparciu o analizę algorytmu mediów społecznościowych czy trendów na YouTube. Nic bardziej mylnego. Po prostu wybrałem prostsze życie, które mnie i mojej rodzinie pozwala spokojnie spać. „Ale przecież ktoś mógł sobie to zrobić dla zasięgu, Krzysiek!” – słyszę już tę kontrę w głowie. Tak, mógł. Jako osoba, która jest w tej branży od piętnastu lat, widziałem już dużo ciekawsze (tak to nazwijmy) zjawiska.

Jako osoba, a nie twórca czy dziennikarz, mam jednak spory problem z tym, iż w czasach, w których tak trudno jest zaufać czemukolwiek i komukolwiek, kogo widzimy w sieci – w jednym tygodniu czytam „Nigdy nie kupię!”, aby miesiąc później zobaczyć krótkie „Biorę”.

Biorę

Ludzie się zmieniają? Może i tak, ale uważam, iż dziś – szczególnie teraz – wiarygodność i bycie konsekwentnym w swoich deklaracjach jest nie tylko społecznie istotne, ale okazuje się niesamowicie rzadkie. Nagle jako człowiek o dość stałych poglądach, staję się wyjątkiem, a nie regułą. I tutaj można, rzecz jasna, podać szereg argumentów dotyczących tego, iż brak otwartości na zmiany zabija innowacyjność itd. Można. Nie mówimy tutaj jednak o długim horyzoncie, w którym życiowe doświadczenie pozwoli właśnie to zrobić – dojrzeć do innego zdania. Mówimy o tygodniu, miesiącu czy maksymalnie kwartale różnicy, w którym z „Nigdy już nie kupię!” to samo eksperckie nazwisko „bierze w ciemno”, bo algorytm akurat takie zmiany ubóstwia.

Drodzy koledzy i koleżanki po fachu – zatrzymajmy się na moment. Nie po to, aby przemyśleć sposób formułowania tytułów dla kolejnych materiałów, ale by dostrzec szersze spektrum zjawiska, o którym dziś napisałem tych kilkadziesiąt słów. Zjawiska, które przez naszą lekkomyślność może niedługo okazać się mieczem obosiecznym, od którego uderzenia nieźle wszyscy oberwiemy. Nie jako pracownicy, nie jako przedsiębiorcy – jako ludzie. o ile standardem stanie się budowanie zaufania na krótki dystans liczony w tygodniach – nie sądzę, abyśmy chcieli żyć w świecie, w którym choćby algorytm i to ukochane AI pogubi się w tym, co jest prawdą, a co nie. A skoro kwantyfikator czasu przestaje mieć znaczenie, mają je zasięgi, tak?

To nie do końca tak!

W tym roku niektórzy powoli zorientowali się, iż widzowie, słuchacze i czytelnicy nie są ślepi. Gdy w swoich poglądach jest się jak chorągiewka – zawsze przecież można napisać „To nie do końca tak!”. O ile to szczera refleksja na temat tego, iż sprawy zabrnęły za daleko – szanuję za odwagę. Gorzej, gdy kolejne zdanie w stylu „Miałem nie kupować, ale pojawiła się biznesowa okazja” – dolewa oliwy do i tak już rozżarzonego pieca. Komentarze i hejterzy lubią to!

I tak to się kręci.

Tymczasem w 2026 roku powiedzenie „internet nie zapomina” nie jest przebrzmiałym echem czasów Neostrady czy internetowej netykiety. Jest obowiązującą zasadą, o której niewielu z nas już pamięta, za to dzięki której uwielbiane przez nas AI może szybciej, niż nam się wydaje, powiedzieć – szach mat.

Do przemyślenia.

Jeśli artykuł Nieracjonalni nie wygląda prawidłowo w Twoim czytniku RSS, to zobacz go na iMagazine.

Idź do oryginalnego materiału