Niedrogi, dumny europejski telewizor. Thomson MiniLED Google TV to strzał w dziesiątkę

konto.spidersweb.pl 3 godzin temu

Mając na uwadze pewien krzywdzący stereotyp o europejskiej elektronice podchodziłem do testowania Thomsona MG7C15 z dużymi obawami. Tymczasem ten MiniLED udowadnia, iż z Chinami da się wygrać.

Powiedzmy sobie szczerze na wstępie: Thomson to marka, która przez ostatnie lata częściej pojawiała się w nostalgicznych rozmowach niż na sklepowych półkach. Logo z literą „T” wielu z nas kojarzy z telewizorem u dziadków albo z odtwarzaczem DVD, który kiedyś był szczytem nowoczesności w salonie. Teraz jednak Thomson wraca nie jako reanimacja sentymentu, ale jako nowa propozycja rynkowa prosto z Austrii. I stawia konkretne pytanie: czy naprawdę tylko chińscy producenci są w stanie zaoferować przyzwoity produkt elektroniczny w atrakcyjnej cenie? Wypożyczony do testów 55-calowy Thomson MG7C15 za 2300 zł (cena tej przekątnej) udowadnia, iż niekoniecznie.

Marka, historia i co to adekwatnie jest za firma

Zanim przejdziemy do samego sprzętu, warto na chwilę zatrzymać się przy tym kto za nim stoi. Thomson to marka z ponad 130-letnią historią – założona w 1893 r. we Francji, będąca przez dekady synonimem europejskiej elektroniki. Pierwsze radio „La voix du monde” z 1931 r., jeden z pierwszych europejskich telewizorów, kultowe MP3 Lyre – to wszystko jest częścią tego dziedzictwa. W pewnym momencie marka ugrzęzła w restrukturyzacjach i przejęciach, tracąc wyrazistość.

Od 2022-2023 r. prawa do telewizorów i monitorów Thomson należą do StreamView GmbH z siedzibą w Wiedniu. To ta sama firma, która zarządza też telewizorami Nokia Smart TV. Centrum R&D, projektowanie produktów, marketing i kontrola jakości – wszystko dzieje się w Austrii, a produkcja odbywa się w europejskich fabrykach, m.in. na Węgrzech i w Polsce. Efekty tej strategii są mierzalne: w ciągu półtora roku firma podwoiła przychody i zwiększyła sprzedaż o 180 proc. rok do roku, a Thomson działa już na ponad 45 rynkach, sprzedając ponad 1,7 mln urządzeń rocznie.

Dlaczego to ma znaczenie przy recenzji telewizora? Bo Thomson nie jest kolejnym brandshellem, za którym stoi puste logo i produkcja zlecona do przypadkowej fabryki w Azji. To europejska firma z realną strukturą, europejskim R&D i – co okaże się dalej – dość konkretną polityką jakościową.

Co dokładnie znajduje się w pudełku

Thomson 55MG7C15 to 55-calowy telewizor z matrycą QD-MiniLED (Quantum Dot + Mini LED), rozdzielczością 4K UHD (3840 × 2160 pikseli), natywnym odświeżaniem 144 Hz i systemem Google TV. To topowa linia w portfolio marki, dostępna w pięciu rozmiarach: 43, 50, 55, 65 i 75 cali. W Polsce sprzęt można kupić m.in. w Media Expert, AVANS, ELECTRO i Gimikiz.

Cena 55-calowego modelu w polskich sklepach oscyluje wokół 2299-2599 zł, co – biorąc pod uwagę specyfikację – stawia go w naprawdę interesującym miejscu rynku. Dla porównania, europejska cena orientacyjna to 699 euro, a w Polsce koszt wychodzi zatem wyraźnie korzystniej niż mogłoby sugerować przeliczenie po kursie.

Obraz – MiniLED z Quantum Dot i 240 strefami

Serce telewizora to matryca LCD z podświetleniem Mini LED i warstwą Quantum Dot – połączenie określane przez producenta jako QD-MiniLED. Warstwa QD poprawia dokładność kolorów i rozszerza gamut barwny, dając żywsze i bardziej realistyczne barwy niż klasyczny LED bez tej technologii. Samo podświetlenie Mini LED pozwala na precyzyjną kontrolę kontrastu w trybie local dimming.

W modelu 55-calowym zastosowano 240 stref wygaszania lokalnego. Dla kontekstu: model 43″ ma 80 stref, model 65″ już 576, a 75-calowy – 720 stref. 240 stref to liczba solidna na tym poziomie cenowym – nie jest to rekord świata, ale wystarczy, żeby efekt halo (blooming) przy przejściu z czerni do jasnego obiektu nie był rażący. Dla porównania budżetowe modele konkurencji często operują w zakresie 60-100 stref na podobnej przekątnej.

Szczytowa jasność modelu 55″ to 1000 nitów – to więcej niż większość telewizorów OLED, choć należy pamiętać, iż MiniLED ze szczytem 1000 nitów i 240 strefami nie osiąga tej jasności na całym ekranie jednocześnie z tak głębokimi czerniami jak OLED.

Panel obsługuje 10-bitową głębię koloru (1 miliard barw), co jest niezbędne do prawidłowego wyświetlania zawartości HDR. Obsługa HDR obejmuje zarówno HDR10, jak i Dolby Vision IQ – ten drugi jest dynamicznym standardem, który dostosowuje parametry obrazu scena po scenie, a nie jeden raz dla całego pliku. To ważna różnica, którą w tańszych telewizorach często pomija się na rzecz samego HDR10+.

Dostępnych jest dziewięć trybów obrazu: Standard, Dynamic, Movie, ECO, Gentle, Vivid, Sport, Game i Personal. Nic odkrywczego, ale zestaw kompletny.

144 Hz i gaming – VRR, ALLM i dwa HDMI 2.1

Natywne odświeżanie 144 Hz to jedna z kluczowych kart przetargowych modelu. Nie jest to interpolowane odświeżanie osiągane przez wtrącanie syntetycznych klatek – panel faktycznie operuje w tym trybie, co ma znaczenie zarówno przy naturalnie płynnej treści (sport, materiały nakręcone w 60 fps+), jak i przy graniu.

Dla graczy ważniejsze niż sama liczba herców jest to, co się za nią kryje. Thomson 55MG7C15 obsługuje VRR (Variable Refresh Rate) i ALLM (Auto Low Latency Mode). VRR synchronizuje odświeżanie ekranu z kartą graficzną lub konsolą, eliminując rozrywanie obrazu (screen tearing) i stuttering bez wprowadzania stałego opóźnienia jak V-Sync. ALLM automatycznie przełącza TV w tryb gry o niskim opóźnieniu po wykryciu sygnału z konsoli – bez konieczności grzebania w menu. Na pokładzie są dwa porty HDMI 2.1, co pozwala jednocześnie podłączyć PS5 i Xbox Series X bez konieczności wyboru, który z nich dostanie szybki port, a który 2.0. Jeden z portów HDMI 2.1 obsługuje eARC, co przydaje się przy podłączeniu soundbara z obsługą Dolby Atmos.

Dźwięk – wbudowany subwoofer i 40 W

Większość telewizorów w tym przedziale cenowym ma głośniki bardzo byle jakie. Thomson wychodzi z nieco inną propozycją: w modelu 55MG7C15 zamontowany jest zintegrowany system 2.1 z wbudowanym subwooferem o mocy 20 W i dwoma satelitami po 10 W każdy. Łącznie daje to 40 W mocy systemowej.

To nie jest soundbar i nie zastąpi zewnętrznego subwoofera, ale w porównaniu z typowym systemem 2.0 20 W daje odczuwalnie więcej basowej podstawy – dialogi siedzą na bardziej stabilnym fundamencie, a wybuchy i efekty nie brzmią jak klepanie w puszkę. System obsługuje Dolby Atmos i Dolby Audio, choć wirtualizacja przestrzenności zawsze ma swoje ograniczenia bez fizycznie rozmieszczonych głośników. To jednak jeden z lepszych zestawów audio, jakie można dostać w telewizorze bez dopłaty za soundbar.

Google TV – jeden z lepszych systemów smart TV na rynku

Thomson postanowił postawić na Google TV, a nie na własny, autorski interfejs – i to dobra decyzja. Google TV to nakładka na Android TV, która organizuje treści ze wszystkich platform streamingowych w jednym miejscu, nie wymagając wchodzenia do osobnych aplikacji. Netflix, YouTube, Prime Video, Disney+, Apple TV – wszystkie ich biblioteki są przeszukiwalne z jednego miejsca.

Pod spodem pracuje procesor quad-core ARM (dwa rdzenie CA75 @ 1,3 GHz + dwa CA55 @ 1,15 GHz) z 2 GB RAM i 32 GB pamięci wewnętrznej. Nie jest to topowy chip, ale Google TV powinien działać płynnie przy codziennym użytkowaniu – odpalanie aplikacji, wyszukiwanie głosowe przez Google Assistant, wbudowany Chromecast. Dla osób mocno osadzonych w ekosystemie Google’a to czysta przyjemność: cast z Pixela, Chrome’a czy Chromecasta działa bez żadnej konfiguracji.

Pilot z podświetleniem – drobiazg, ale ważny

Thomson deklaruje podświetlane przyciski pilota jako standard we wszystkich modelach MiniLED. To brzmi jak niewinny szczegół, ale każdy, kto kiedykolwiek szukał pilota po ciemku podczas seansu wie, ile jest w tym praktycznej wartości. Konkurencja zwykle dodaje tę funkcję dopiero w droższych segmentach. Pilot obsługuje też sterowanie głosowe przez Google Assistant i ma bezpośrednie przyciski do YouTube, Netflix, Prime Video, Disney+, Apple TV i Live TV.

Panel A+, zero martwych pikseli i 3-letnia gwarancja

Thomson deklaruje politykę zero tolerancji dla martwych pikseli i stosowanie paneli klasy A+ we wszystkich swoich telewizorach. To nie jest norma branżowa – większość producentów akceptuje określoną liczbę martwych pikseli zgodnie z normą ISO zanim uzna produkt za wadliwy. Thomson wychodzi z deklaracją inaczej sformułowaną: każdy telewizor ma wyjść z fabryki z matrycą bez defektów punktowych. Ile jest w tym marketingowego języka, a ile realnego zobowiązania serwisowego – pokaże praktyka reklamacyjna, ale sama deklaracja jest warta odnotowania.

Do tego dochodzi trzyletnia gwarancja, wsparta lokalną siecią serwisową. W branży, gdzie standardem jest rok lub dwa lata trzy lata to konkretna przewaga. Szczególnie przy telewizorze kupowanym jako główny ekran w salonie, gdzie usterka po 14 miesiącach bez gwarancji byłaby bolesna finansowo.

Najmniejszy MiniLED dostępny w Europie – model 43″

Warto wspomnieć o tym, co wyróżnia całą serię MG7C15 na tle konkurencji niezależnie od rozmiaru. Thomson oferuje model 43MG7C15 – i to ma znaczenie, bo na europejskim rynku jest to jeden z niewielu (jeśli nie jedyny) telewizorów MiniLED dostępnych w tak małej przekątnej. Konkurenci zwykle startują z MiniLED od 55 cali. Model 43″ kosztuje około 499 euro, a na polskim rynku jego cena to ok. 2164-2828 zł. Dla osoby szukającej MiniLED do sypialni, gabinetu lub mniejszego pokoju – to jedyna opcja, która w ogóle istnieje w tym segmencie.

Łączność i design

Strona połączeniowa jest rozbudowana jak na tę klasę cenową: cztery porty HDMI (dwa 2.0 i dwa 2.1 z obsługą eARC i CEC), trzy porty USB (dwa USB 2.0 i jeden USB 3.0), Ethernet, wyjście optyczne S/PDIF, slot CI+, Bluetooth 5.0, Wi-Fi 2.4+5 GHz i kompletny tuner DVB-T/T2/C/S/S2. Brakuje AirPlay – jeżeli jesteś głęboko w ekosystemie Apple’a to będzie to zauważalny brak. Nie ma też wyjścia jack 3,5 mm na słuchawki zintegrowanego bezpośrednio z telewizorem (jest wejście AV na minijacku).

Design jest bezramkowy (frameless) z centralną podstawką. Telewizor jest dostępny tylko w czarnym wykończeniu, waży 14 kg ze stopką i mierzy 1229 × 761 mm ze stopką. Montaż ścienny VESA 300×300 mm (śruby M6).

Klasa energetyczna to G zarówno dla SDR, jak i HDR – co jest konsekwencją trybu MiniLED z dużą szczytową jasnością. To jeden z cieni tej technologii: jaśniejszy panel, wyższy rachunek za prąd.

Wady i ograniczenia – bo nie ma co owijać w bawełnę

Kilka rzeczy warto powiedzieć wprost. Po pierwsze, 240 stref local dimming na 55 calach to liczba dobra, ale nie wybitna. Przy szybkiej, kontrastowej zawartości (jasne obiekty na czarnym tle) blooming może być widoczny.

Po drugie, klasa energetyczna G oznacza realnie wyższe zużycie prądu niż w modelach OLED przy identycznej zawartości SDR – 83 kWh/1000h w SDR i 90 kWh/1000h w HDR. Przy intensywnym korzystaniu różnica w rachunkach będzie zauważalna przez rok.

Wreszcie: Thomson jest marką, która dopiero odbudowuje zaufanie serwisowe w Polsce. Trzyletnia gwarancja brzmi świetnie, ale wartość tej obietnicy zależy od sprawności sieci serwisowej – coś, co weryfikuje się dopiero w praktyce reklamacyjnej.

Werdykt

Thomson 55MG7C15 to telewizor, który nie próbuje być czymś, czym nie jest. Nie robi sztucznego szumu AI wokół każdej funkcji. Nie próbuje ekscytować procesorami z kosmiczną nazwą. Zamiast tego oferuje konkretną specyfikację: QD-MiniLED z 240 strefami, 1000 nitów szczytowej jasności, natywne 144 Hz, dwa porty HDMI 2.1 z VRR i ALLM, wbudowany subwoofer, Google TV z podświetlanym pilotem i panel klasy A+ z trzyletnią gwarancją – za cenę rzędu 2300-2600 zł w Polsce.

BuyboxFast

W segmencie, gdzie za podobne pieniądze kupujesz często kompromisy: albo MiniLED bez 144 Hz, albo 144 Hz bez MiniLED, albo MiniLED bez sensownej liczby stref – Thomson pakuje w jeden model wszystko, czego większość użytkowników rzeczywiście potrzebuje. Nie jest to ekran, który zmieni branżę. Ale jest to propozycja na tyle konkretna, iż zanim kupisz kolejnego Samsunga czy TCL w podobnej cenie to warto sprawdzić, co dokładnie dostajesz za te pieniądze. Tu akurat – jak widać – całkiem sporo.

Idź do oryginalnego materiału