Co oznaczają litery AA i AAA na bateriach? Mało kto zna odpowiedź i historię

Historia tych symboli sięga kilkudziesięciu lat wstecz i jest związana z międzynarodowym standardami, które miały uporządkować rynek ogniw zasilających.

Krótka historia "paluszków"

W 1907 r., gdy firma The American Ever Ready Company opracowała pierwsze ogniwo w rozmiarze AA. Początkowo zasilało ono latarki i wczesne radia. Kilka lat później, w 1911 r., ten sam producent zaprezentował jeszcze mniejszy wariant, znany dziś jako AAA. Oficjalna standaryzacja tych formatów nastąpiła w 1947 r. dzięki instytutowi ANSI (organizacja zajmująca się standardami i normami produktów).

Prawdziwy przełom nastąpił w 1957 roku, gdy inżynierowie pracujący w zakładzie Union Carbide w Cleveland wynaleźli baterię alkaliczną o długiej żywotności. Jednym z głównych twórców był Lewis Urry, który problem opisał później następująco: - W tamtych czasach na rynku pojawiały się zabawki działające na baterie, ale nie sprzedawały się dobrze, bo dostępne baterie węglowe wyczerpywały się po kilku minutach użytkowania - mówił w rozmowie z Washington Times w 1999 roku.

ZOBACZ: Wraz z rozwojem technologii nadeszło zagrożenie. Niepokojące doniesienia z USA

Aby przekonać sceptycznych menedżerów do wynalazku, Urry kupił dwa elektryczne samochody zabawkowe. Do jednego włożył swoją alkaliczną baterię, do drugiego standardowe ogniwo cynkowo-węglowe i puścił je na podłodze stołówki zakładowej. - Nasz samochód przejechał kilka długości tej długiej kawiarni. Drugi samochód ledwo się ruszył. Wszyscy wychodzili ze swoich laboratoriów, żeby popatrzeć. Wszyscy wzdychali z zachwytu i wiwatowali - powiedział Urry agencji Associated Press.

W 1959 roku Eveready wprowadził alkaliczne baterie do sprzedaży. Jak podaje The Chemical Engineer, prototyp można dziś oglądać w Smithsonian Institution.

Narodziny alfabetu baterii

Oznaczenia literowe, które do dziś można dostrzec na sklepowych półkach, narodziły się w latach 20. XX wieku w USA. To wtedy, aby opanować chaos na rynku, przypisano bateriom kolejne litery alfabetu (od A do J) według ich wielkości.

Początkowo to pojedyncza litera "A" oznaczała najmniejsze ogniwo. Szybki postęp technologiczny i miniaturyzacja urządzeń sprawiły jednak, iż inżynierowie musieli stworzyć jeszcze mniejsze konstrukcje. Ponieważ w alfabecie dosłownie zabrakło liter przed "A", producenci zaczęli je dublować.

ZOBACZ: Zakładają kamery i piorą, odkurzają czy zmywają w domu. A firmy im płacą

I właśnie w 1947 roku systemy te skodyfikowano w standardzie ANSI. W ten sposób dawny rozmiar "A" zastąpiono popularnym paluszkiem AA, a jeszcze mniejszy wariant zyskał miano AAA (ten konkretny model dopisano do norm ANSI dopiero w 1959 r.). Starsze, większe formaty, takie jak baterie "A" czy "B", z czasem całkowicie zniknęły z rynku.

Parametry techniczne ukryte w małej obudowie

Baterie AA i AAA różnią się rozmiarem, ale łączy je to samo napięcie znamionowe (podstawowa wartość napięcia elektrycznego określona przez producenta), które dla wersji alkalicznych wynosi 1,5 V. Główna różnica tkwi w ich pojemności, bezpośrednio związanej z ilością substancji chemicznych wewnątrz ogniwa. Klasyczny "paluszek" AA mieści zwykle od 1700 do 3000 mAh, dzięki czemu zasila bardziej wymagający sprzęt, jak kontrolery czy zabawki.

ZOBACZ: Mieszka tam rekordowe 73 mln mieszkańców. To nie Tokio ani Szanghaj

Mniejsza bateria AAA oferuje ok. 800-1200 mAh. Idealnie sprawdza się w energooszczędnych urządzeniach, np. pilocie do TV. Większa bateria waży ok. 23 gramy, a mniejsza zaledwie 11 gramów, dzięki czemu codzienne gadżety pozostają lekkie i poręczne.